يك هموطن

2003-10-02T23:20:00.000-04:00

توجه توجه

هموطن كوچ كرده.
هموطن از همه دوستاش خواهش ميكنه كه به خونه جديدش بيان.
هموطن از همه دوستاش خواهش ميكنه كه لينكش رو عوض كنند.
هموطن همتون رو خيلي دوست داره.

من از نهايت تاريكی و از نهايت شب حرف می زنم
اگر به خانه من آمدی, برای من ای مهربان چراغ بيار
و يك دريچه كه از آن
به ازدحام كوچه ی خوشبخت بنگرم
"فروغ"

2003-10-01T01:33:00.000-04:00

جاسوسي معشوق خود

قسمت تكنولوژي سايت سي ان ان رو نگاه ميكردم كه مقاله جالبي به چشمم خورد. چگونه از طريق يه كارت تبريك الكترونيكي (به صورت ايميل) جاسوسي معشوق خودمون رو بكنيم. خودتون بخونيد و قضاوت كنيد.

2003-09-30T00:41:00.000-04:00

25 ميليون ناقابل

به قول آقا سياهه كه تو فيلم پريتي وومن در هاليود راه ميرفت و ميگفت
"?What's your dream", آرزوي شمابا اين پول چيه؟ بله اين جمعه بانكه
شده 25 ميليون دلار ناقابل. خيلي شده. فكر نميكنم بشه, ولي اگه بشه چي
ميشه. اگه درست يادم بياد شانس بردنش حدود چهارده ميليون به يكه.
بد نيست, امكانش هست كه ببرمش, نه؟ به قول شازده share ميكنم.

2003-09-29T02:00:00.000-04:00

stick together

- دَدي, من ميخوام كارتون ببينم.
- نه پسرم. امروز خيلي ديدي. زياديش هم واست خوب نيست.
- خب من ميخوام.
- نه پسر خوبم. تازه, من و مامي ميخوايم برنامه خودمون رو ببينيم. دو به يكيم ها.
- ولي دَدي, ما boys ها بايد stick together كنيم!!!

2003-09-27T10:14:00.000-04:00

تبريك ميگم

رفتم سوپر بربري بگيرم. يه بسته خرما روي ميز بود و آقاي فروشنده به مشتريهاش تعارف ميكرد.

- بفرماييد, سال مادر خانممه

خانمش هم كنارش وايستاده بود. سياه پوشيده بود. آقايي كه جلوتر از من در صف بود خرمايي به دهان گذاشت و گفت:

- خانم, خيلي تبريك ميگم

مونده بودم بخندم, يا تاسف بخورم. قيافه خانمه خيلي تو هم رفت ولي حرفي نزد. در گوش آقاهه گفتم:

- فكر ميكنم سال فوتشونه.
- گفت: نه, سالگرد ازدواجشونه
- گفتم: سالگرد ازدواج كه خرما نميدن و سياه نميپوشند
- گفت: من دهاتيم, اين چيزها حاليم نميشه.

2003-09-26T17:30:00.000-04:00

بچه سوم سالواتور

امروز بعد از مدتي سالواتور رو ديدم. من و سالواتور تقريبا هشت سال پيش در اين شركت همزمان با استخدام شديم. اومد دفترم, نشست و كمي به ياد گذشته ها گپ زديم. سالواتور نسل دوم يه خانواده ايتاليايي مهاجره كه شش هفت سال پيش با يه خانم كانادايي ازدواج ميكنه. چهار سال پيش بچه اولشون ليو رو كه پسره از گواتيمالا به فرزندي پذيرفتند. دو سال پيش هم از چين خواهري واسه ليو آوردند. سال ديگه هم تصميم دارند برگردن چين و بچه سومشون رو بگيرند. ميگفت اهميتي نداره كه دختر باشه يا پسر, سالم باشه يا ناتوان, همه نوعش رو قبول دارند. ميگفت نود درصد بچه هاي پرورشگاه هاي چين دخترند. خيلي داستانها از چين تعريف ميكرد. بغضش گرفته بود وقتي از چين و از وضعيت پرورشگاه هاي اونجا تعريف ميكرد. مثل اينكه اوضاع خيلي خرابه. كلي روز جمعه حالمون گرفته شد.

ازش پرسيدم چرا از كانادا يا از ايتاليا و يا از كشورهاي ديگه نميگيرند. ميگفت در كانادا بچه پذيرفتن خيلي مشكله و حدود دو سال طول ميكشه و حتما كانادا بايد با اون كشور مقابل رابطه خوبي هم داشته باشه, مخصوصا از نظر اداري. ميگفت چين باسازمان ترين كشوره و بعد از تقريبا دو سال مرحله طي كردن به راحتي ميتونند بچه شون رو بيارند. از خرجش پرسيدم. ميگفت حدود بيست تا بيست پنچ هزار دلار هم خرج داره. البته از اين پول هفتاه هشتاد درصدش خرج كارهاي اداري ميشه.

واقعا دلم ميخواست بلند شم و ببوسمش كه اينقدر انسان خوبيه, ولي...

در اين روز جمعه شاد باشيد و خداي عشق همراه و همدمتون باشه.

2003-09-26T08:30:00.000-04:00

جوك روز جمعه

با عرض معذرت از دوست خوبم آقا رضا و همچنين مامان نيلو خانم, يه جوك اصفهاني دارم امروز. خيلي ببخشيد ديگه.

چهار تا مگس رفتن مسافرت. بعد از يكسال سه تاشون بهم ميرسند و از همديگه راجع به سفرشون ميپرسند.
اولي: من رفته بودم تبريز خيلي خوش گذشت.
دومي: من شمال. جاتون خالي.
سومي: من جنوب بودم. خيلي گرم بود ولي خوش گذشت.
يه هو از دور مگس چهارمي نفس زنان رسيد. ازش پرسيدند:
- كجا بودي
مگس بيچاره نفس زنان گفت:
- اوف... روز اولي كه به اصفهون رسيدم خوردم به ديوار و افتادم تو كيف پول يه اصفهوني... لامصب همين امروز در كيفش رو باز كرد!!!

يكي ديگه هم از جاهاي ديگه بگم كه كمي بالانس بشه. (دوباره پوزش)

حسن آقا ميره كلاس غيرت تركها. نصفه شب خانمش بلند ميشه.
- كجا ميري؟
- دستشويي
- نميخواد. بشين خودم ميرم!!!

لبخند بزنيد تا دنيا بهتون لبخند بزنه. "ناپلئون".

2003-09-25T09:38:00.000-04:00

خاطره يه انجمن

ديشب شنيدم كه انجمن ايرانيان تورنتو نياز به كمك مالي داره و حتي بودجه نداره كه قبض تلفن انجمن رو بده. نميدونم آيا اين فقط يه شايعه است يا حقيقت داره. خدا كنه كه فقط يه شايعه بد باشه. اين پانزده سالي كه من كانادام تا حالا چندين بار انجمن اين مسئله ها رو داشته. هميشه خبرهاشو در روزنامه هاي ايراني ميخوندم. اينطوري كه ميدونم خوب بودجه اي هم از دولت ميگيرند. منظورم اين نيست كه اين لاگ رو پيچيده كنم و يا انتقادي كنم ولي صحبت خاطره ها شد, ميخوام يه چيزي رو بنويسم.

روز اولي كه اومدم كانادا, در فرودگاه تورنتو برگه اي بهم دادند كه ليست انجمنهايي رو داشت كه به تازه واردين كمك ميكردند. بهم گفتند در اون ليست انجمن ايرانياني هم هست كه ميتونم باهاشون تماش بگيرم. مال ايرانيها دو تا شماره داشت. از فرودگاه به اوليش زنگ زدم كه كمي منو راهنمايي كنند. آقايي جواب داد و بهم گفت با شماره دومي تماس بگيرم. با شماره دومي تماس گرفتم, آقاي ديگه اي جواب داد. هر سوالي كه كردم جواب زيادي نداشت. مثل اينكه مايل نبود كمك بكنه. بهم گفت در اون ليستي كه دارم آدرس "سالويشن آرمي" رو هم نوشته و بهتره كه برم اونجا. ازش تشكر كردم و گوشي رو گذاشتم. متوجه شدم در اون ليست انجمن اسپانيايي زباني هم بود. مال كشور اكوادور امريكاي جنوبي بود. خوشبختانه كمي اسپانيايي بلد بودم. بهشون تلفن كردم. سريع بهم آدرس دادند كه برم اونجا پيششون. يه آقايي خيلي دقيق بهم گفت كدوم اتوبوس رو بگيرم, چقدر پول بدم و چطوري برم اونجا. هر طوري بود رفتم اونجا. زيرزمين يه كليسايي بود. بد جوري بوي نم ميداد, ولي تا دلتون بخواد گرم محبت بود. بهم اجازه دادند كه چمدونم رو در انبارشون بگذرم. كلي صحبت كرديم و خيلي بهم راهنمايي كردند. بعدش يكيشون منو برد "سالويشن آرمي". ده روز بعدش هم كه جا افتادم و اتاقي گرفتم رفتم پيششون و چمدونم رو پس گرفتم. يكي دو بار بعد هم بهشون سر زدم. خيلي مهربون بودند.اون مدتي كه در سالويشن آرمي و سيتون هاس بودم واسه خودم ميني انجمني درست كردم و چون انگليسي و اسپانيايي بلد بودم به ايرانيان و حتي پناهندگان امريكا جنوبي كه ماشاالله خيلي هم بودند هر نوع كمكي ميشد ميكردم, از فرم پر كردن تا مترجمي كه نميخوام زياد واردش بشم كه نكنه تعريف از خودم به حساب بياد. داستانهاي جالبي هم واسه گفتن دارم كه خواهم نوشت.

ولي از اون روز تا به حال حتي يك بار هم به انجمن ايرانيان تورنتو نرفتم. خيلي دوست داشتيم برم اونجا كمكي به هموطنانم باشم ولي ... خيلي دوست داشتم برم اونجا زباني, كامپيوتري, چيزي ياد بدم, ولي نه. شايد اون روز كه اون آقاهه زياد مايل به كمك نبوده, حالش خوب نبوده, شايد روز بدي رو داشته, شايد توقع من زياده, و خيلي شايد هاي ديگه. ميدونم كه اين انجمن به خيلي ها هم كمك كرده و هنوز هم داره ميكنه. اين نوع كينه هم خيلي بده, ميدونم, ولي به قول كاناداييها اين مشكل خودمه.

شاد باشيد و خداي عشق هميشه همراه و همدمتون باشه.

2003-09-24T09:03:00.000-04:00

يه خاطره سنجابي

در وبلاگ از كانادا عكس يه سنجاب خرمايي ديدم. پانزده سال پيش كه تازه به كانادا اومده بودم, روزها جايي نداشتيم بريم و با ممد و حسين كه تازه باهاشون آشنا شده بودم روزها ميرفتيم پارك كه وقت كشي كنيم. سالوايشن آرمي جا نداشت و ده روز مهمون سيتون هاس هم اتاقي آواره هاي شهر بوديم. نادرستها هفت صبح هم بيرونمون ميكردند. اوايل سپتامبر بود و هوا هم خنك شده بود. خوب يادمه. يه روز تو پارك يه درخت گردو يا چيزي شبيه گردو پيدا كرديم و شروع كرديم با گردوها بازي كردن. زير درخت كناري هم چند تا سنجاب سياه منتظرمون بودن كه بريم و بيفتن به جون گردوها. ماهم شروع كرديم گردوها رو پرت كردن به طرف سنجابها. نشانه گيري ميكرديم و بلند بلند ميخنديديم. يادم نمياد كه آيا ميخواستيم سنجابها رو بزنيم يا واسشون گردو پرت كنيم, هر چي بود كار خوبي نبود چونكه امكانش بود صدمه اي به يكي از اين سنجابها برسه. يكي از آقايون رهگذر از ديدن اين منظره خيلي ناراحت شد و كلي بهمون بد و بيراه گفت. فكر ميكنيم نزديك بود كتكي هم بخوريم كه فرار كرديم.

چند سال پيش تو خيابان سنت كلر سنجابي رو ديدم كه ماشيني بهش زده بود و كنار خيابون زخمي افتاده بود. زنگ زدم به اداره كمك به حيوانات و اومدن بردنش. امروز اگه كسي رو ببينيم كه داره با گردو يا سنگ يا... سنجابي رو نشانه گيري ميكنه, خودم اولين نفري هستم كه ميرم جلو. اون روزها ميگفتيم "اين بابا رو باش, واسه چي داره ما رو دعوا ميكنه, چقدر اينجا مردم خل و چلند". ده پانزده سال بعد خودمون هم خل و چل شديم.

شاد باشيد و خداي عشق هميشه همراه و همدمتون باشه.

2003-09-23T10:04:00.000-04:00

علاجهاي خونگي براي hang over

اگه آخر اين هفته به فستيوال شراب نياگارا در شهر سنت كترينز كه دوست خوبمون تهرانتويي راجبش نوشته ميريد, يا اگه مثل هموطن ديگه مون ساعت يازده شب هوس شيره گياه اگاوه ميكنيد, و يا اگه مثل اين جانب خود گياهه رو خورده ايد, بهتره كه اين لاگ رو بخونيد.

هنگ اوور درديه كه مادر طبيعت روز بعد از مشروب خوري به جونمون ميندازه و ميخواد به طريقي بهمون پيغامي بده: "نادان, صد بار بهت گفتم, باز هم ميگم, اگه زياده روي كني پدرت رو اينطوري در ميارم!"

وقتي الكل وارد بدن ميشه, بعد از شكسته شدن تبديل ميشه به ماده اي به اسم "استال ديهايت". بعدا اين استال ديهايت شكسته تر ميشه و تبديل به ماده كم خطرتري ميشه. اين استال ديهايت خيلي بازيگوشه و درست همون زماني كه كمبود مواد معدني بدن و همچنين آب, يه اتصالي كوچيكي در سلسله عصبي مون درست ميكنه, با پر زوري مخمون رو ميگذاره سر كار. داستان رو كوتاه كنم نيجه اش كم شدن شكر خون, سردرد شديد, خشكي دهان, حالت تهوع, عصبهاي متقبض شده, و حتي توقف موقتي قوانين جاذبه بدنمونه. (شايد آشنايي با اين حالت داشته باشيد)

قبلش بايد چكار كرد كه بدنمون آماده باشه؟ حتما بايد معده خالي نباشه و تا ميتونيم آب نوش جان كنيم. اين دو كار نجات دهنده است.

همچنين انتخاب نوع مشروب هم مهمه. ماده شيميايي به اسم كانجينر در مشروبات الكي وجود داره كه اونهم باعث هنگ اوور ميشه. هر چي مشروب تيره تر باشه (شراب قرمز, كنياك, بربون...) مقدار كانجينر بيشتره. هر چي مشروب كمرنگ تر باشه (ودكا, جين, شراب سفيد...) كانجينر كمتره. در ضمن در شراب هاي ارزان يه سم ديگه اي هم وجود داره به اسم تايرامين. از شراب قرمز ارزان خودداري كنيد.

وقتي منزل رسيديد, بايد چكار كرد؟ اول بايد سعي كنيد (ببخشيد ها) يه دستشويي كوچيك برويد. بعد تا ميتونيد آب بخوريد. چند تا ليوان بزرگ. اگه مقداري آب پرتقال هم باشه, كه خيلي عاليه. بدن الكترولايت لازم داره. نوشيدني به اسم گيتوريت هست كه معجزه ميكنه. در ضمن هر چقدر هم كه سرتون درد ميكنه, هيچ نوع داروي سردرد نخوريد. اين خيلي مهمه. داروهاي كمك به سردرد وقتي در خون شما با الكل وارد كبد ميشند صدمه بزرگي به كبد ميزنند. بهترين قرص, يه قرص ويتامينه. باز هم آب, مقدار ديگري آب و بعدش هم لالا كردن. فرداش هم از قهوه و چايي دوري كنيد.

در اين روز اول پاييز بهاري باشيد و خداي عشق هميشه همراه و همدمتون باشه.

2003-09-22T16:00:00.000-04:00

داوطلب

امروز تازه فهميدم خانمي كه هر روز تو كوچه مون تابلوي ايست رو بدست داره و ترافيك مدرسه رو كنترل ميكنه يه داوطلبه.
تازه فهميدم كه اكثر دختر پسراني كه تو كلاس پاتيناژ كمكي شازده هستند, داوطلبند.
تازه فهميدم كه بغير از صاحب كلاس, مربيان ديگه كلاس كاراته شازده همه داوطلبند.
خدا نكنه كه كارتون به بيمارستان بيفته, ولي اشخاصي كه شما رو از دفتر به محل آزمايش تون ميبرند, داوطلبند.
تمام اشخاصي كه روزهاي شنبه در بانكهاي غذايي و يا ديگر جاهاي خيريه شهر كار ميكنند, داوطلبند.
تازه فهميدم كه جوآن داره يه سفر ديگه ميره آفريقا.

چه باروني ميومد امروز ولي اين خانم تقريبا ميانسال با اون تابلوش جلوي ماشينها رو ميگرفت و بچه ها رو راهنمايي ميكرد. چتر هم نداشت. فقط يه باروني. به تك تك بچه ها لبخند ميزد. دو روز ديگه هم هوا سرد و برفي ميشه ولي اين خانم يا امثال او اونجا خواهند وايستاد تا مواظب بچه هامون باشند.

آفرين و صد آفرين به اين داوطلبان.

2003-09-22T11:37:00.000-04:00

سلام

چه افتخاري داره واسه پدر مادر ها وقتي بچه شون به دوستانشون بلند سلام ميكنه و دست ميده. فكر كنم خيلي مي ارزه. و چه عذابيه وقتي جريان بر عكسه.

2003-09-22T11:01:00.000-04:00

ارزاني Domain Name ها

يادمه ده دوازده سال پيش كه ميخواستم Domain Name خودم رو به ثبت برسونم هفتاد دلار آمريكايي بايد پول ميدادم. يه شركت هم بيشتر اين كار رو انجام نميداد. كم كم شد سي و پنج دلار و تعداد بازيكنان هم زيادتر شد. اين روزها ميشه با كمتر از دوازده دلار كانادايي در سال com. خودتون رو در اينترنت خريداري كنيد. البته اگه كس ديگه اي زودتر از شما اسمتون رو نگرفته باشه. پارسال كه ميخواستم ca. خودم رو بخرم, خيلي گران بود. تازه هر كسي هم نميتونست ca. به ثبت برسونه, شرايط خيلي داشت. امسال با كمتر از بيست دلار كانادايي ميشه اين كار رو انجام داد و ديگه هم مثل سابق مشكل نيست. روزبروز هم داره ارزانتر ميشه. خودتون قيمتها رو نگاه كنيد. اگه ارزونترش رو هم سراغ داريد, لطفا ليست كنيد. (powerpipe.com, godaddy.com, cheap.ca)

2003-09-21T09:02:00.000-04:00

تولد تولد تولدت مبارك...

...مبارك مبارك تولدت مبارك بيا شمعها رو فوت کن که صد سال زنده باشي...
امروز تولد يه خوشگل هفت ساله است. تولد دختر يكي از دوستان خوب. پَرند جون, اول آرزوی سلامتي و بعد پيروزی در تمام مراحل زندگیت دارم.

در ضمن, هشتمين سالگرد پدر مادر خوب اين فرشته رو هم بهشون تبريك ميگم.
بهاری باشید و خدای عشق هميشه همراه و همدمتون باشه.

2003-09-19T22:59:00.000-04:00

تكيلا
تا آخر ماه اكتبر بايد مقاله اي رو واسه كنفرانس "اي سي ام" حاضر كنم. هيچ هم حاظر نيست. خسته شدم ازش. امروز پروفسورم خيلي بهم سخت گيري كرد. ولي كلي هم عذر خواهي كرد. تنها زبوني كه ميفهمه نتيجه پژوهشه. از صبح زود دارم باهاش كلنجار ميزنم. ده شبه و شازده داره فيلم جيمز باند ميبنيه و هي هم خميازه ميكشه. جاي دوستان خالي, يه آبجو باز كردم, يه شات تكيلا هم گذاشتم كنارش. شايد بعد از اين تكيلا قلم سحرآميز بياد دستم و بتونم لااقل طرح مقاله رو بدم. البته اگه خوابم نبره.

شاعر مكزيكي, آلوارو موتيس, ميگه: "تكيلا يعني مكزيك. تكيلا تاريخي نداره. هيچ حكايتي هم براي تولد تكيلا وجود نداره. همينطوري بوده و خواهد بود چونكه تكيلا هديه ايه از خدايان".

تكيلا مشروبيه كه در كوهستانهاي خشك مركز مكزيك درست ميشه. خيلي ها ميگن تكيلا از كاكتوس درست شده, ولي اين حقيقت نداره. تكيلا از عرق شيره گياهي به نام اَگاوه (agave) درست ميشه. باستانشناسان ميگن كه گياه اَگاوه حدود نه هزار ساله كه زراعت ميشه. كانكويستادويها نخستين مكزيكي هايي بودند كه عصاره شراب تكيلا رو كه اول اسمش پولكوئه بود, تبديل به مشروب قويتري ميكنند. در چهارصد سال بعد از اين جريان, تكيلا تبديل به تصويري از مليت مكزيكيها ميشه و چهره اي بين الملي پيدا ميكنه. امروز بيشترين تكيلاي مكزيك و دنيا در استان جاليسكو در حومه شهر تكيلا ساخته ميشه.

سه نوع تكيلا وجود داره:

ا- بلانكو (سفيد), كه خيلي طعم شيره اَگاوه ميده و بيشتر بدرد درست كرده كاكتيل يا همون مشروبات قاطي ميخوره.
2- ريپسادو (طلايي), كه عمر بيشتري داره, طعم فلفلي داره و خيلي ها دوست دارن مثل اينجانب خالي نوش جان كنند بخاطر مزه اش.
3- انه خو (سياه مانند), كه خيلي سالها در خمره مونده و تقريبا مثل كنياك ميمونه و بايد يواش يواش نوش جانش كرد.

تكيلا افسانه هايي هم داره. سه تا شو واستون ميگم:

1- خيلي ها ميگن يه كرم زرد به اسم گوسانو (يكنوع كرم ابريشم) در داخل شيشه تكيلاي خوب بايد وجود داشته باشه. اين حقيقت نداره. اين يه عمل بازاريابيه, نه يه سنت مكزيكي. بعضي از درست كننده هاي تكيلا اين كار رو انجام ميدن, ولي خيلي ها هم خير.
2- تكيلا از كاكتوس درست نميشه. بلكه از گياهي به اسم اَگاوه. اين گياه كه از خانواده نرگس و سوسنه, بين پنج تا هشت سال عمر ميكنه, حدود دو متر قد داره و در محيطي خشك بوجود مياد و اصلا به گياه كاكتوس هم ربطي نداره.
3- خيلي ها ميگن بهترين تكيلا گرونترينه, ولي اين هم حقيقت نداره. پول بيشتر رو واسه شيشه قشنگتر و بسته بندي بهتر ميديد, نه واسه خود تكيلا.

خب هر كسي يه جور دوست داره تكيلا رو نوش جان كنه. بعضي ها كاكتيل دوست دارند. شايد تكيلا سان رايز يا مارگاريتا خورده باشيد. بعضي ها هم دوست دارن خالي برن بالا. معروفترين نوع نوش جان كردن تكيلا اينه كه زبان به كمي نمك بزنيد, تكيلا رو بنوشيد, بعدش هم گازي به يه ليموي سبز آبدار بزنيد. خوب نوش جان.... حالا كجاي مقاله بودم.... چقدر همه چي خوب و روشن شد يهو....

2003-09-19T07:54:00.000-04:00

جوك روز جمعه

هموطني داشته تو حياط كباب درست ميكرده. يه گربه رو ميبينه كه بالاي درخت كمين كرده بوده. شروع ميكنه به داد زدن: آي بلالي, آي بلالي, بلالهاي خوب دارم!!!

اينهم يكي ديگه:

عده اي داخل آسانسور وايستاده بودند ولي بلد نبودند چطوري آسانسور رو راهش بندازند. هموطني مياد و دكمه يه طبقه رو ميزنه و آسانسور شروع ميكنه به حركت. همه داد ميزنند: براي سلامتي راننده, صلوات بلند...!!!

خب ايزابل هم اومد. خوشبختانه به خير گذشت. (بهتره چيز ديگه اي نگم كه تا كاملا نرفته چشمش نكنم)

2003-09-18T09:51:00.000-04:00

آموزشهاي جزئي زندگي

اين تابلو رو در انبار شركت پيدا كردم. يه گوشه رو زمين افتاده بود و خاك ميخورد. اخيرا زدمش به ديوار دفترم. خيلي جلب توجه كرده. هر كي مياد داخل اتوماتيك وار شروع ميكنه به خوندنش. تابلو بخصوصي نيست, هيچ نقاشي هم نداره. ولي خيلي بلند و چشم گيره. بعضي از راهنماييهاش رو واسه دوستان مينويسم. باز هم ببخشيد اگه بد ترجمه ميكنم. تصميم دارم از سال ديگه با پسرم برم كلاس فارسي ريچموندهيل! (اگه بهترش رو هم سراغ دارين بگين)

در موقع دوش گرفتن آواز بخونيد.
با ديگران طوري رفتار كنيد كه دوست داريد با خودتون رفتار بشه.
حتما سالي يه مرتبه طلوع خورشيد رو نگاه كنيد.
بعد از استفاده دستشويي, نشيمنگاهش رو تميز كنيد.
هيچوقت بيسكويتهاي دختران پيشاهنگ رو رد نكنيد.
براي خوب بودن كوشش كنيد, نه براي كامل بودن.
روز تولد خود درختي بكاريد.
سه تا جوك خوب ياد بگيريد.
ماشين قرض شده رو با باك بنزين پر پس بديد.
هر روز از سه نفر تعريف كنيد.
موقعيت رو از دست نديد كه به يار خودتون بگيد: "دوستت دارم".
به مادرتون دائم تلفن بزنيد.
شكرگذار باشيد.
فقط براي عشق ازدواج كنيد.
به قولهاي خود عمل كنيد.
از كوچكترين پيشرفت ديگران تعريف كنيد.
از گفتن "من نميدونم" واهمه نداشته باشيد.
از گفتن "من اشتباه كردم" واهمه نداشته باشيد.
قدرت عشق رو دست كم نگيريد.
بدون دليل خاصي شامپاين بنوشيد.
انتظار نداشته باشيد كه زندگي در حق شما منصف باشه.
وقتي دوستان نياز به كمك دارند, اولين كسي باشيد كه داوطلب ميشه.
به بچه اي كه از داخل اتوبوس مدرسه به شما دست تكان ميده, دست تكان بديد.
ديگران رو سرزنش نكنيد.
هر بهار در حياط منزل خود گل بكاريد.
زودتر از همه شما سلام كنيد.
دست دراز شده رو رد نكنيد.
كارت والنتاين زياد بفرستيد و بنويسيد: "از طرف شخصي كه فكر ميكنه شما فوق العاده هستيد".
محكم دست بديد.
اول خود, بعد ديگران رو ببخشيد.
از نخ دندان استفاده كنيد.
"لطفا" رو خيلي استفاده كنيد.
"متشكرم" رو خيلي استفاده كنيد.
ساده باشيد.
از امانت خوب نگهداري كنيد.
مثبت فكر كنيد و از افكار منفي ديگران دور بشيد.
روز تولد دوستان رو بياد داشته باشيد.
سعي كنيد خودتون رو بهتر كنيد.
كمكهاي اوليه رو حتما ياد بگيريد.
مثبت ترين و مشتاق ترين كسي باشيد كه دوست داريد بشناسيد.
هميشه كفشهاتون رو تميز نگه داريد و واكسشون بزنيد.
افكار بزرگ داشته باشيد ولي از چيزهاي كوچيك هم لذت ببريد.
دوستان جديدي پيدا كنيد ولي دوستان قديمي خود رو گرامي بداريد.
و ....

2003-09-17T16:54:00.000-04:00

همكاراي تنبل

يه ضرب المثل معروف ميگه "If you are not part of the solution, then you are part of the problem". خسته شدم از اين همكاراي تنبل كه دوست دارن با قاشق همه چي رو بهشون تحويل بدي. كمي كار كن. آستينها رو بزن بالا, مشغول شو. تنبلي رو هم بگذار كنار. اونوقت شكايت هم ميكنن كه چرا فلان چي انجام داده نشده. به اينها ميگن چربي, كه بايد از ماهيچه گرفته بشن.

2003-09-16T19:56:00.000-04:00

Mid Life Crisis

سنديپ اخيرا دست به جيب زده و يه بنز صفر كيلومتر گذاشته زير پاش. شصت و شش هزار دلار زبون بسته رو قربوني كرده واسه آقا بنزه. ماهي هزار و دويست دلار هم داره قسط ميده. سنديپ كه صبحها از همه زودتر ميومد, از وقتي كه بنز دار شده از همه ديرتر مياد و از همه هم زودتر ميره. امروز يه رايد به ما داد. از شركت تا ميسيساگا كه چهل دقيقه بيشتر راه نيست رو يكساعت و نيم طول داد. فكر ميكنم شصد كيلومتر بيشتر نميرفت. ميگفت تو هند ماشين رو بايد آب بندي كرد. پرسيدم تا چند كيلومتر. گفت تا هزار كيلومتر. نزديك دو هزار كيلومتر كار كرده بود ولي ميخواست آقا بنزه آب بندي بيشتري بشه. ته پاركينگ هم پارك كرد كه مبادا كسي به ماشينش بزنه يا آسيبي به ماشينش برسه. خلاصه كلي هم در پاركينگ پياده روي كرديم. ازش پرسيدم چرا بنز خريده. گفت ميخواست بخودش حال بزرگي بده. ميگفت در هند بنز ماشين آخرين سيستميه. ميگفت خيلي بنز كلاس داره. بله, آقا سنديپ دچار بحران نيمه عمري شده.

عجب مكافاتيه اين بحرانه. فكر ميكنم منم دارم دچارش ميشم. البته پول بنزه رو ندارم ولي اخيرا بد جوري هوس يه موتور قراضه دست پنج كرده ام. گازي هم باشه اشكالي نداره. اين بحران نيمه عمري هم عجب گريبونگيريه. پس واسه همينه ماشين كورسي كروكي ها رو بيشتر پيرمردا سوارند.

2003-09-16T08:36:00.000-04:00

سايز قهوه

قديم قديما كه قهوه ميخورديم يا قهوه ترك بود, يا اسپرسو با سايزهاي خيلي كوچولو. وقتي اومديم كانادا و آشنا شديم با اين قهوه هاي اينجا, سايز كوچك ميخورديم و نصفش هم ميموند. بعد كم كم اين سايز تبديل شد به متوسط. اما اخيرا تبديل شده به بزرك. همه اين كاناداييهاي تو صف و يا همكارام همه "بسيار بزرك" سفارش ميدن. فكر كنم روزي بريم و يه پاينت يا يه ليتر قهوه سفارش بديم!

2003-09-15T21:22:00.000-04:00

بعضي از دوستي ها

اين قافله عمر عجب ميگذرد... با يكي از دوستهاي خيلي قديميم صحبت ميكردم. يكي از دوستان دوران مجرديم. هنوز با هم خيلي دوستيم ولي متاسفانه كم همديگه رو مي بينيم. خب در اين كشور كارانادا همه مشغول هستند و فرصت كم پيش مياد همديگه رو ببينيم. مخصوصا هم اگه مثل آقا مسعود ما بيزنسمن شده باشي. خلاصه بله اين قافله عمر عجب ميگذرد. مسعود ما يه دل داره اندازه يه زمين فوتبال. به قول خودش بچه خاك پاك جنوب شهره. بهم گفت موقع اسباب كشي اگه مشكلي واسم پيش اومد تا هر چند مدتي كه دلم بخواد ميتونم برم پيششون بمونم. مرسي مسعود جان, دستت درد نكنه. صد آفرين به تو.

از دوستهاي ديگه مون پرسيدم. خيلي متاسف شدم وقتي شنيدم بعضي از دوستي ها تبديل شده به دشمني. آخه ما ها كه در اين كشور غريب به غير از چند تا دوست خوب كس ديگه اي رو نداريم. چرا نبايد همديگه رو دوست بداريم؟ چرا بايد اين دوستيهاي خوبمون تبديل به اين كينه بازي ها بشه؟ بخدا خيلي ناراحت ميشم وقتي بعضي از چيزها رو ميبينم يا ميشنوم.

ما ميتونيم خيلي مهربونتر از اين که الان هستيم باشيم و ميتونيم به جاي اينکه در فکر تخريب شخصيت هاي يکديگه باشيم, گذشت و عفت و عزت نفس رو تمرين کنيم. بله, گذشت رو تمرين كنيم. آيا با زيبايي ستايش كردن, زيبايي بخشي از وجود خودمون نميشه؟ چرا ميشه. آيا نبايد پيروزي و موفقيت دوستامون رو ستايش کنيم تا ظرفيت موفقيت خودمون رو افزايش بديم؟ شايد من خيلي ساده ام. شايد يه بچه شهرستاني هستم كه خيلي از دوز و كلك ها رو تجربه نكرده ام و يا شايد هم اين كلك ها رو ديده ام ولي نميخوام قبولشون كنم. در هر صورت دوستان, همديگه رو دوست بداريد و واسه اين دوره ها و دوستي ها ارزش قائل بشيد.

امشب خبري خوبي هم دارم. هموطن و دوست عزيزمون كامران, ببخشيد دكتر كامران, در دانشگاه مك مستر هميلتون استخدام شدند. به ايشون و خانوادشون تبريك ميگم. براوو كه يه ايروني ديگه باعث افتخار و سربلندي ديگر هموطنانش شده.

2003-09-15T09:43:00.000-04:00

KEO Space Odyssey

به فرزندان فرزندان نوه ها و نتيجه هاتون كه هرگز نخواهيد ديدشون, و اونها مطمئنا دوست خواهند داشت كه از شما بدونند, چي دوست داريد كه بگيد؟

ديشب به سايت پروژه KEO سري زدم كه ببينم تازه چه خبره. براي كساني كه هنوز آشنايي با اين پروژه ندارن, آخر سال 2006 قراره كه يه سفينه به فضا بره. حدود پنجاه هزار سال بعد هم به كره زمين بر ميگرده. اين سفينه كه خيلي ها بهش كشتي مدرن نوح هم ميگن قراره خيلي از نمونه هاي كره زمين رو همراه خودش ببره. نمونه هايي مثل آب، خاك, هوا, تصاويري از مليت ها و مناظر مختلف و غيره... وقتي اين سفينه دوباره به زمين بر گرده دانشمندان اون زمان ميتونند از اين نمونه هاي ذخيره شده استفاده كنند.

جالب اينجاست كه يكي از مهمترين گنجينه ها كه اين سفينه با خودش ميبره, پيام ها و نوشته هاي شماست. اين نوشته هادر ديسك هاي مخصوصي کدگذاري ميشه و پنجاه هزار سال ديگه دوباره خونده ميشه. شما هم ميتونيد پيامهاي خود را چه به فارسي, چه به هر زبان ديگه اي كه دوست داريد، حداکثر تا 6000 كلمه, به ثبت برسونيد.

2003-09-13T18:02:00.000-04:00

I Care Rules

اين قوانين "I Care" قانون هايي كه آقا شازده ما و ديگر همكلاسيهاش بايد در كودكستان انجام بدن.

1. به حرفهاي همديگه گوش ميكنيم
2. دستامون براي كمك كردن هست, نه براي صدمه زدن
3. ما به زبان "I Care" صحبت ميكنيم
4. به احساس هاي همديگه اهميت ميديم
5. مسئول رفتار, كردار و گفتار خود هستيم

فكر ميكنم خيلي از بزرگها هم بايد سري به اين كودكستانها بزنن.

اين نامه رو خانم معلم شازده واسه همه پدر مادرا فرستاده. جالب نوشته. ببخشيد اگه بد ترجمه شده. ديگه فارسيم بيشتر از اين نميكشيد:

"تمام درختها, چه اون بيد برازنده, يا چه اون بلوط نيرومند از يك دونه بوجود اومدند. يه بچه هم همينطور. اون از يك دانه كوچولو شروع ميشه, ريشه دار ميشه, جوانه ميزنه, و بعد شكوفه ميده. اين مراحل سحر آميز در صورتي انجام داده ميشه كه اون كودك با عشق بزرك بشه. به اميد اينكه كودك شما هم به اون استعدادهاي نهاني خودش برسه, باحمايت شما و كمك من معلم."

2003-09-12T22:54:00.000-04:00

براي فروغ

به نظر من اشعار فروغ خيلي زيبا و دلنشينه. نميدونستم كه سهراب عاشق فروغ بوده. اين شعر رو سهراب در وصف فروغ گفته :

دوست
بزرگي بود
و از اهالي امروز بود
و با تمام افقهاي باز نسبت داشت
و لحن آب و زمين را چه خوب مي فهميد.

صداش
به شكل حزن پريشان واقعيت بود
و پلك هاش
مسير نبض عناصر را
به ما نشان داد
و دست هاش
هواي صاف سخاوت را
ورق زد
و مهرباني را
به سمت ما كوچاند

به شكل خلوت خود بود
و عاشقانه ترين انحناي وقت خودش را
براي آينه تفسير كرد.
و او به شيوه باران پر از طراوت تكرار بود
و او به سبك درخت
ميان عافيت نور منتشر ميشد.
هميشه رشته صحبت را
به چفت آب گره مي زد.
براي ما، يك شب
سجود سبز محبت را
چنان صريح ادا كرد
كه ما به عاطفه سطح خاك دست كشيديم
و مثل لهجه يك سطل آب تازه شديم.

و بارها ديديم
كه با چقدر سبد
براي چيدن يك خوشه بشارت رفت.

ولي نشد
كه روبروي وضوح كبوتران بنشيند
و رفت تا لب هيچ
و پشت حوصله نورها دراز كشيد
و هيچ فكر نكرد
كه ما ميان پريشاني تلفظ درها
براي خوردن يك سيب
چقدر تنها مانديم

2003-09-12T00:25:00.000-04:00

جوك روز جمعه

هي جوك نوشتيم,هي پاك كرديم. آخه بايد هم از نظر اخلاقي و فرهنگي درست باشه و هم به كسي بر نخوره. خلاصه بي مزه بي مزه شد. اينهم جوك امروز:

يه روز يه سوسكه به خودش نارنجك مي بنده مي ره زير دمپائي.

باحال نبود, باشه اينهم يكي ديگه:

يه روز یه بچه شيطون از بالای درخت ميفته پايين و حسابي دردش ميگيره د با خودش ميگه : خوب شد نمردم والا بابام من رو ميکشت.

نبود, اوكي بابا, آخريش:

از يکي مي پرسن فرق بين پرايد و ژيان چيه ميگه : پرايد آدمو مي بره ولي ژيان هم آدمو مي بره هم آبروي آدمو.

شاد و خندان باشيد.

بالاخره شروع كردم

دوباره درسها شروع شد. بالاخره ما هم شروع كردم كمي به خوندن. گذاشتيم تا شب جمعه. بايد تا آخر اكتبر يه مقاله تحويل بدم. هيچكي نيست بگه نونت كم بود, آبت كم بود, حوصله داشتي آخر عمري برگشتي دوباره درس بخوني. تو رو چه به اين كارها. تا ببينيم چي ميشه. اگه حوصله داشتم ادامه ميدم. هر چي سن ميره بالاتر همي چي مشكل تر ميشه.

2003-09-11T09:09:00.000-04:00

11 سپتامبر

بني آدم اعضاي يكديگرند
كه در آفرينش ز يك گوهرند
چو عضوي بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو كز محنت ديگران بي غمي
نشايد كه نامت نهند آدمي
"سعدي شيرازي"

به اميد صلح در دنياي فاني و خوش نيتي براي همگي.

2003-09-10T12:07:00.000-04:00

هشت سال گذشت

هشت سال پيش همچنين روزي در اين شركت استخدام شدم. انگار ديروز بود. چقدر زود گذشت. موقعي بود كه بازار كامپيوتر حسابي داغ بود و غم و غصه و نگراني كاري نداشتيم. هر روز بهمون زنگ ميزدند و پيشنهاد كار بهمون ميدادند. هر سال هم كارمون رو عوض ميكرديم و هي از اين شاخه به اون شاخه ميرفتيم.

تورنتو در يه شركت وكالت خصوصي در تي دي تاور كار ميكردم. ده دوازده نفري بوديم و من و يك آقاي كانادايي تنبلي به اسم هاري برنامه نويسي ميكرديم. مديرمون هم يك خانم تنبل ديگه اي بود كه به رشته كامپيوتر زياد وارد نبود و بيشتر سياست كار و چيت چت هاي روزانه رو دوست داشت تا تكنولوژي رو. آخ آخ يادم افتاد, قهوه مون هم هر روز مجاني بود و صبح زود هم بيسكويت تازه داغ داغ واسمون مياوردند.

تقريبا هر روز از شركتهاي استخدام خصوصي, شكارچي ها (هد هانتر) بهمون تلفن ميزدند و التماس تمنا ميكردند كه واسشون رزومه بفرستيم. شركت هاي ديگه اي نياز به برنامه نويسهاي با تجربه داشتند و اين شكارچي ها كمسيون خوبي گيرشون ميومد اگه ماها رو معرفي ميكردند. يه روز يه شكارچي به اسم جف بهم زنگ زد و راجب به اين كار گفت. راستش رو بگم بعد از يكسال و نيم كه اون شركت بودم ديگه بدم نميومد شركت بهتري برم كه با سيستمهاي جديدتري كار كنم. كارش خوب به نظر ميومد, شركتش هم بزرگ بود, ولي راهش دور بود و اول مايل به رفت و آمد نبودم. همايون دوستم تشويقم كرد كه لااقل مصاحبه رو بيام. ما هم اومديم مصاحبه. ديدم چه شلوغه. چند نفر ديگه هم نشستند و منتظر مصاحبه هستند. سالواتور يه آقاي ايتاليايي, تونده يه آقاي سياه پوست انگليسي-نيجيريه اي, يه خانم ايروني كه اسمش رو يادم نمياد, يه آقاي عرب, و يه كانادايي. عجب مصاحبه اي بود. پدرمون رو در آوردند. پنج تا اتاق, در هر اتاق هم دو نفر, كلي سوال پيچمون كردند. خسته و كوفته رسيديم منزل. فرداش فهميدم كه رد شديم. اي بابا, چرا؟ منكه همه چي رو درست جواب دادم. از جف خبر رسيد مثل اينكه منو با يكي ديگه اشتباهي گرفته بودن و چونكه مطمئن نبودند, رد شديم. عجب ها. با اعتراض كردن جف, دوباره واسم مصاحبه گذاشتند و شد روز از نو روزي از نو. دوباره خودمون رو حاضر كرديم واسه جنگ. اينبار بد نبود. خيلي سوال پيچم نكردند. نااميد برگشتم منزل. ديدم جف پيغام گذاشته كه قبول شدم و كاره رو گرفتم و دو هفته بعدش هم بايد برم بوستون تعليم. ما هم باز با تشويق آقا همايون كاره رو قبول كرديم. روزي كه شروع كردم ديدم سالواتور و تونده هم كاره رو گرفتند و مشغول به كارند. ما هم قاطي اونها شديم سه تفنگدار شركت. البته تونده چند سال پيش كاري در امريكا گيرش اومد و رفت.

هشت سال گذشت. هنوز هم اينجا هستيم تا كيفمون رو بدن دستمون و بگن برو. تا ببينيم خدا چي ميخواد. انشاالله كه تا اون موقع درسمون هم تمام شده باشه...

2003-09-09T14:43:00.000-04:00

خانم معلم ما

زندگی را در همين لحظه بگذران و آن چنان زيبا بيافرين که ارزش به ياد ماندن را داشته باشد...

امروز شازده رو من بردم مدرسه. چقدر قشنگ بود. تصور كنيد, تمام بچه ها بيرون كلاس رديف صف كشيده اند. هر يكي جاي خودش رو ميدونه و از صف هم بيرون نمياد. يكي بعد از ديگري, تميز و مرتب. همه كيفهاي پر از خوراكيشون روي دوششونه يا دستشونه. از اين صف به اون صف به دوستهاي پارسالشون "هاي" ميگن. پدر مادرها همه كنار ايستاده اند و بچه هاشون رو نگاه ميكنند. زنگ كه خورد, همه ساكت شدند. در باز شد و معلمها اومدن بيرون. بايد اينها رو ميديديد. چه لبخندي, چه چهره هاي شادابي. انگار كه دنيا رو بهشون داده بودند. دلم ميخواست يك لحظه كوچولو ميشدم و منهم ميرفتم توي صف. نه تنها ميسيز بي جي معلم شازده, بلكه تمام معلمهاي ديگه, ميسيز بيشاپ و ... با آغوشي باز به ديدار شاگرداشون اومدند. يكي از معلمها گفت "سلام گلهاي من. حالتون خوبه, چه هواي گرميه امروز....". واقعا كه آفرين, صد آفرين كه اينقدر با جون و دل كارتون رو انجام ميدهيد. اين معلمها حقوقي هم كه به اون صورت ندارند و صبح تا شب هم با بچه هاي ديگران سر و كله ميزنند, پس بايد واقعا عاشق كارشون باشند. واقعا كه عاشق بودن, فدا کردن خود به تمامی است. اينها هم نوعي عاشقند و خوشا به حال بچه ها كه از ميوه هاي عشق اين جور معلمها ميخورند. خدا كنه معلمهاي كلاسهاي بالاتر هم همينطوري باشند.

2003-09-08T21:00:00.000-04:00

ادب

در حين لباس خواب پوشيدن شازده داشت آهنگ كوروس رو هم واسه خودش ميخوند: عشق من, عشق تو ...

مامي گفت: چي, چي, قشنگ بود, بخون بخون
- Sorry Mom عشق من, عشق شما ...

2003-09-08T10:37:00.000-04:00

تشكر از خود

يكي از دوستان خارجي ميگفت هر ماه يه جورايي از خودش تشكر ميكنه. فهميدم كه آخر هر ماه يا هر فرصت مناسبي كه گيرش مياد كاري بخصوص واسه خودش انجام ميده. ميگفت اصلا به خودش نميرسيده ولي از وقتي كه از خودش تشكر ميكنه, احساس بهتري به زندگي و خانواده اش داره. اينهم ايده جالبيه. بيشتر پدر مادر ها زندگيشون رو فداي بچه هاشون ميكنند. تمام تلاش خودشون رو ميكنند كه فرزندانشون راحت باشند, تحصيلات خوبي داشته باشندو ... ولي اين وسط خودشون فراموش ميشند. خب, ممكنه بگن ديدن راحتي و موفقيت فرزندانمون نوعي تشكره. اين رو هم قبول دارم. بعضي ها هم ميتونن بگن زندگي سالم و خوب تشكر از خود نداره, تشكر الهي داره. همه اينها درسته. تشكر از خود ميتونه خريد پوشاك باشه, ميتونه نوش جان كردن يه غذاي عالي باشه, ميتونه قدم زدن در پارك زير بارون باشه, ميتونه نيايش باشه ... خيلي چيزها ميتونه باشه, چه كوچك, چه بزرگ. مسئله مهم طرز فكره كه بايد گاهبگاهي هم به خودمون اهميت بديم. قبول داريد؟ شما هم از خودتون تشكر ميكنيد؟

2003-09-07T20:58:00.000-04:00

فرنگيس

شب، شب كه ميشه تو كوچه ي غم
اشك من ميشه ستاره
من، چشمامو به ابرا ميدم
آسمون بارون ميباره
ميخونم، آخ كه ديگه فرنگيس
عشق تو داغونم كرد
به كي بگم كه چشمات
توغصه زندونم كرد
...

هر كجا كه هستي و هر شخصي رو كه ميبيني یك دنیا حرف و خاطره تو دلش داره, يك دنيا غم و شادی داره كه بهت بگه.امشب تصادفي آهنگ فرنگيس سياوش قميشي رو شنيدم. يكي از اون آهنگهاست كه هر وقت ميشنومش يه دنيا خاطره واسم زنده ميكنه. دوستان خوبي داشتم كه همه پراكنده شديم و رفتيم سوي كار و زندگي شخصي خودمون. هر كجا كه هستند شاد باشند. مطمئن هستم گاهبگاهي اونها هم ياد من و خاطره هامون ميكنند.

آيا فرسنگها فاصله مي تواند شما را حقيقتا از دوستانتان جدا كند؟
اگر شما بخواهيد با كسي باشيد كه دوستش داريد، آيا هم اكنون نزد او نيستيد؟
"ريچارد باخ"

2003-09-06T22:03:00.000-04:00

فرشته

کودکی که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید :میگویند فردا شما مرا به زمین میفرستید ، اما من به این کوچکی و بدون هیچ کمکی چگونه میتوانم برای زندگی به انجا بروم ؟ خداوند پاسخ داد : از میان تعداد بسیاری از فرشتگان ، من یکی را برای تو در نظر گرفته ام . او در انتظار توست و از تو نگهداری خواهد کرد . کودک دوباره پرسید : اما اینجا در بهشت ، من هیچ کاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من کافی هستند . خداوند گفت : فرشته تو برایت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد . تو عشق او را احساس خواهی کرد و شاد خواهی بود .کودک ادامه داد : من چطور میتوانم بفهمم مردم چه میگویند وقتی زبان آنها را نمیدانم ؟ خداوند او را نوازش کرد و گفت : فرشته تو زیباترین و شیرین ترین واژه هایی را که ممکن است بشنوی در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد که چگونه صحبت کنی . کودک سرش را برگرداند و پرسید : شنیده ام که در زمین انسان های بدی هم زندگی میکنند . چه کسی از من محافظت خواهد کرد ؟ خداوند ادامه داد : فرشته ات از تو محافظت خواهد کرد ، حتی اگر به قیمت جانش تمام شود . کودک با نگرانی ادامه داد : اما من همیشه به این دلیل که دیگر نمتوانم شما را ببینم ناراحت خواهم شد . خداوند گفت : فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را به تو خواهدآموخت ،اگر چه من همیشه من در کنار تو خواهم بود . در آن هنگام بهشت آرام بود اما صدایی از زمین شنیده میشد . کودک میدانست که به زودی باید سفرش را آغاز کند . او به آرامی یک سوأل دیگر از خداوند پرسید : خدایا ، اگر من باید همین حالا بروم ، لطفا نام فرشته ام را به من بگویید . خداوند بار دیگر او را نوازش کرد و گفت : نام فرشته ات اهمیتی ندارد ... تو میتوانی او را مــــــادر صدا کنی!

نه اشتباه نگرفتم. ميدونم امروز روز مادر نيست. ولي مادر كه روز نداره. هر روز, روز مادره. اين داستان رو تقديم ميكنم به پرنسس آن, يك مادر مهربان بين تمام مادران مهربان دنيا.

2003-09-06T21:12:00.000-04:00

مدتي ايران بودم!

امروز صبح زود با شازده رفتيم بازار كشاورزها خريد ميوه. عجب ميوه هايي. چه هلوهايي, چه انگورهايي, چه سبزيجاتي, ماشاالله, همه هم مال انتاريو. تمام كشاورزهاي اطراف اومده بودند با كاميونهاي خود و ميزها رو بيرون رديف كرده بودند و بازار هم شلوغ بود. نميدونيد چه ميوه هايي. يك سبد هلو نياگارا گرفتم,هر هلو به اندازه يك توپ و نميدونيد چقدر آبلمبو و خوشمزه. داشتم با يكي از اين فروشنده ها صحبت ميكردم كه آيا هنوز گيلاس ترش داره يا فصلش ديگه تموم شده.

شازده ازم پرسيد "چي ميخواي بخري ددي؟"
گفتم آلبالو.
يهو فروشنده به فارسي گفت "آلبالو تمام شد. No more"
به انگليسي ازش پرسيدم فارسي بلدي. چه خوب. كجايي هستي.
گفت "يك كمي. كانادايم ولي چند ماهي براي گردش ايران بودم. اصفهان, شيراز ..."
پرسيدم كي, قبل يا بعد از انقلاب؟
گفت چند سال پيش.

خلاصه خيلي خوشحال شدم و كلي با هم صحبت كرديم. خيلي از ايران, از شهرهاي ايران, از مهر و محبت ايرانيها, از غداهاي ايراني و... تعريف كرد. كلي هم ازش خريد كردم. فكر كنم مشتري هميشگيش شدم. اين دومين باري بود كه با يك خارجي آشنا ميشدم كه ايران بوده. يه شب در اسپانيا در شهر فونخورلا با دوستم ابي رفته بوديم بار. لب پيشخون نشسته بوديم و مرد سالمندي هم با خانمش كنارمون نشسته بود. تا متوجه شد كه ايراني هستيم خيلي خوشحال شد. كلي دعوتمون كرد. ميگفت ساليان سال ايران بوده و بعد از انقلاب مجبور شده ايران رو ترك كنه. ميگفت كه با گريه ايران رو ترك كرده بوده. او هم خيلي از ايران و ايرانيها تعريف كرد. چه غروري داره وقتي اين چيزها رو ميشنويم. مرسي.

2003-09-05T09:13:00.000-04:00

جوك روز جمعه

عشق از دیدگاه حاج اقا: استغفرالله باز از این حرفهای بی ناموسی زدی!
جمله عاشقانه : خداوند همه انسانها را به راه راست هدایت کند

عشق از دید یك ریاضی دان: عشق یعنی دوست داشتن بدون فرمول
جمله عاشقانه : آه عزیزم به اندازه سطح زیر منحنی دوست دارم

عشق از دید بقال سر کوچه: والا دوره ما عشق مشق نبودننمون رفت و این سكینه خانوم رو واسه ما گرفت.
جمله عاشقانه: سکینه شام چی داريم

عشق از ديد اصغر کاردی در زندان: مرامتو عشقه.عشقی...
جمله عاشقانه : چاقو خوردتیم لوتی....

عشق از دید مادربزرگ: این حرفای بد و نزن،راستی این دختر اقدس خانوم خیلی دختر با کمالاتیه،تحصیل کردم هست.
جمله عاشقانه : بریم خواستگاری..........

عشق از ديد يك راننده: راديات عشق من از برايت جوش امده باور نداری بر امپرم بنگر
جمله عاشقانه : عيزم دوست دار...بو بو بوق

عشق از ديد کسی که بار اولشه عاشق ميشه: عزيزم باور کن بدون تو حتی يک لحظه هم نمیتونم زندگی کنم، تو واسم همه دنيا هستی...
جمله عاشقانه : فدات شم عزيزم...خيلی خيلی دوست دارم

عشق از ديد اراذل واوباش: عشق مشغ چند؟برو بچه سوسول..
جمله عاشقانه : بوغ

2003-09-04T20:03:00.000-04:00

از روز تولد تا ليسانس

طبق ارقام اداره آمار اين كشور, خرج يك فرزند از روزي كه به دنيا مياد تا روزي كه از دانشگاه فارغ تحصيل بشه, مابين سيصد تا چهارصد هزار دلار است. از لباس و پول تو جيبي گرفته تا دوا دكتر, هديه تولد, مسافرت, شهريه و غيره...

فقط مخارج دوران دانشگاهي در حدود نود و شش هزار دلار است. البته اين مخارج ميانگين است. بالا پايين داره ولي هر چي هست اي واي...

2003-09-04T09:34:00.000-04:00

كلاس, كلاس, باز هم كلاس

پاييز داره مياد و كلاسهاي كاراته شازده هم ديشب دوباره شروع شدند. مدرسه ها كه باز ميشند همه كلاسهاي ديگه هم همزمان با هم شروع ميشند. دوشنبه ها استخر, چهارشنبه و جمعه ها كاراته, يكشنبه ها اسكيتينگ.... اي بابام واي. دوست دارم موسيقي هم بگذارمش.

بچه هاي اين دور و زمونه چه حالايي ميكنند. چقدر به مادرمون گفتيم ترا بخدا ميخوام برم كاراته, گفت نه. ميخوام برم بوكس, گفت نه. ميخوام برم..., گفت نه. البته به ژيمناستيك رضايت داد. فقط بايد درس ميخونديم كه يا دكتر بشيم يا مهندس. البته بگم, شكايت نميكنم. با دل و جون آماده به خدمتم و بيشتر خودمون دوست داريم اين كلاسها رو بچه هامون بروند چونكه فكر ميكنيم واسشون هم مفيده, هم سرشون رو در اين زمستان طولاني كانادا گرم نگه ميداره. ولي خودمونيم, پس تيله بازي و گردو بازي چي؟ يكبار خواستم تيله بازي يادش بدم زياد خوشش نيومد. پس به احتمال زياد از گردو بازي هم خوشش نخواهد آمد.

شازده و كتلين

ديشب كه شازده حاضر شد بريم كاراته, كتلين دختر همسايه مون هم دنبالش اومد. بهش گفتم دوست داري بياي شازده رو نگاه كني. خيلي خوشحال شد. گفت "يس يس يس". بهش گفتم پس من بايد اول به مامانت بگم كه نگران نشه. بدو بدو افتاد جلو. مادرش رضايت نداد. مثل اينكه وقت شامشون بود. تا مادره گفت نه, كتلين خودشو مثل توپ بلند كرد و زد زمين. خودشو ده دوازده متري تو خيابان رول كرد. بلند شد, دوباره خودش رو زد زمين. فرار كرد و رفت پشت خونشون. نميدوني چكار كرد. صداي جيغ هاشو از پايين كوچه هم ميشد بشنوي. هم خنده ام گرفته بود, هم ناراحت كتلين شده بودم. كاشكي حرفي نميزدم. شازده هم بيخيال, پشتشو كرد و رفت سوار ماشين شد. خلاصه مثل اينكه اين شازده هوش از سر كتلين برده. البته به قول كانادائي ها "وايس ورسا".

2003-09-03T10:53:00.000-04:00

دوستي و دوست داشتن

علاقه در دوستي از چيه؟ آيا علاقه ديگران و دوستان نسبت به من و يا شما آينه اي از کردار من و شما نيست و يا علاقه ما به ديگران آينه اي از كردار و اخلاقشون نيست؟ آيا بايد با ديگران همانطوري كه با من و شما رفتار ميشه رفتار كرد؟ آيا؟

دوست داشتن از عشق برتر است. عشق يک جوشش کور است وپيوندي از سر نابينائي.
اما دوست داشتن پيوندي خودآگاه و از روي بصيرت روشن وزلال.
عشق جوششي يکجانبه است. به معشوق نمي انديشد که کيست؟
يك(خودجوشي ذاتي)است وازين رو هميشه اشتباه ميکند ودر انتخاب بسختي گاه ميلغزد.
اما دوست داشتن در روشنائي ريشه ميبندد ودر زير نور سبز ميشود ورشد ميکند وازين روست که همواره پس از آشنائي پديد ميآيد.
عشق لذت جستن است ودوست داشتن پناه جستن.
عشق بينائي را ميگيرد و دوست داشتن بينائي ميدهد.
عشق در دريا غرق شدن ودوست داشتن در دريا شنا کردن است
عشق تملك معشوق است ودوست داشتن تشنگي محو شدن در دوست.
عشق همواره با شك الوده است ودوست داشتن سراسر يقين است وشك ناپذير.
عشق اگر پاي عاشق در ميان نباشد نيست.
ما در دوست داشتن جز دوست داشتن ودوست سومي وجود ندارد.
"دکتر علي شريعتي"

2003-09-02T13:50:00.000-04:00

بسته شد؟
اي بابا تا ما اين پرشن الد سانگ رو پيدا كرديم بسته شد. امان امان...

2003-09-02T12:45:00.000-04:00

... پدر شد

امروز از يكي از دوستان قديمي كه سالهاست خبر نميگيره و مثل اينكه دوست هم نداره خبري ازش بگيرند و بقول خودمون كمي بي معرفت شده خبري بهم رسيد. ماه پيش صاحب دختر گلي شده و تازه شروع كرده به دوستاش گفتن. البته اين خبر از سه نفر گذشته تا به من رسيده. ميدونستيم دوست دختر داره و با هم زندگي ميكنند ولي بقيه اش رو خدا ميدونست. فكر نميكنم كه حتي كسي ميدونست ازدواج كردند. خب, قدم نو رسيده مبارك. انشالله شاد باشيد و زندگي خوبي رو كنار همديگه داشته باشيد. راستي, ازدواجتون هم مبارك.انشاالله به پاي همديگه پير بشيد. بهتره كه ايمليلي بهش بزنم و تبريك بگم. از قديم گفتند اندازه گيري دوستي وقتيه كه به فكر دوستان قديمي باشي. يا يه همچين چيزهايي. (بقول خانمم ضرب المثل رو دوباره خراب كردي فرهاد).

2003-09-01T18:58:00.000-04:00

چند تا ديگه بخوابم؟

جاي دوستان خالي ديروز صبح با دوستان رفتيم نياگارا و تازه امشب برگشتيم. تصميم نداشتيم شب رو بمونيم ولي ببخشيد زيادي خوش گذشت و شب رو هم مونديم. جمعيتمون زياد بود و همه اهل حال. كويت شازده شده بود. كلي با بچه هاي دوستامون بازي كرد. اين دو روز رو بجاي شام و ناهار بازي خورد. امشب كه رسيديم از گرسنگي دو بار شام خورد. فكر كنم تا فردا لنگ ظهر بخوابه ولي فردا روز شروع مدرسه هاست.

آخيش روز اول مدرسه ها... فكر ميكنم پدر مادرا فردا رو خيلي دوست داشته باشند. البته شازده ما هنوز به مدرسه نميره و امسال به Senior Kindergarten يا همون كودكستان ارشد ميره. خيلي خوشحاله. ديگه اين اواخر هر روز ميگفت چند تا ديگه بايد بخوابم تا برم مدرسه. طفلكي كلي حوصله اش سر رفته بود و دلش واسه دوستاش و مدرسه خيلي تنگ شده بود. معلمش هم خيلي خانم مهربون و با حاليه. پارسال هم معلمش بود و كارش عاليه. خيلي به بچه ها ميرسه. خيلي با شاگرداش كار ميكنه. از جون و دل وقت ميگذاشت. پارسال هر روز صبح با لبخندي زيبا و بزرك بچه ها رو تحويل ميگرفت و ظهر ها با لبخندي ديگر اما كمي غمناك بچه ها رو تحويل پدر مادراشون ميداد. هر روز خداحافظي خيلي گرمي با تك تك بچه ها ميكرد و به اميد ديدار فرداشون بود. تابستان به تمام شاگرداش نامه داده بود و فكر ميكنم تمام تابستان رو منتظر فردا بوده. براوو به ميسيز بيجي. براوو.

2003-08-31T10:52:00.000-04:00

هديه

من از نهايت شب حرف می زنم
من از نهايت تاريكی و از نهايت شب حرف می زنم
اگر به خانه من آمدی, برای من ای مهربان چراغ بيار
و يك دريچه كه از آن
به ازدحام كوچه ی خوشبخت بنگرم.
"فروغ"

2003-08-30T16:36:00.000-04:00

تبريك

هفدهمين سالگرد ازدواج دوستان عزيزمون مهرناز و منصور رو بهشون تبريك ميگم. انشالله كه صد و هفدهميش...

2003-08-29T09:00:00.001-04:00

جوك روز جمعه

از طرف ميپرسن قوي ترين حيوان روي زمين چيه؟
ميگه مورچه.
چرا مورچه؟
هفته پيش يه مورچه تو اتاقم بود, دنبالش كردم رفت تو پريز برق. خواستم با يه
سيخ درش بيارم همچنون بهم زد پرت شدم اونور اتاق!!

2003-08-29T09:00:00.000-04:00

مكافات

شب جمعه بود, مادرخانم شله زرد پخته بود و با شازده رفتيم كمي پخش كنيم بين دوستان. موقع اومدن به محله مون كه رسيديم به شازده گفتم دوست داري بياي جلو بنشيني. با چشمهاي گرد بهم نگاه كرد و گفت جلو, پيش شما؟ گفتم بله, پيش من.

پريد جلو. ياد بچگيها افتادم كه چقدر زوق ميكرديم جلو بشينيم و بريم تو حال شوفر رانندگي. نزديگيهاي منزل شازده رو آوردم پشت فرمون و روي پاهام. غش غش ميخنديد و تو كيف بود. اگه پليس ميگرفتمون پدرمون رو در مياورد. به خونه كه رسيديم خدا خدا ميكردم شازده نم پس نده, نميبايستي اجازه ميدادم بياد جلو بشينه.

همينكه در رو باز كرد, داد زد "مامي مامي ميدوني من كجا نشسته بودم؟ مامي, بيا"

يواشكي از پله ها رفتم بالا...

2003-08-28T09:50:00.000-04:00

فيگور اومدن

شب تا رسيدم منزل شازده گفت بريم دوچرخه سواري, پارك, فوتبال, بعدش هم بسكتبال. اي واي چقدر بازي. جاتون خالي, شام رو سريع بلعيديم و رفتيم. بالاخره نوبت فوتبال شد و جلوي منزل توپ شوت ميزديم. همسايه كانادائي مون چند تا بچه همسن شازده دارند كه با هم خيلي بازي ميكنند. يكي از اين دختراش, كتلين, با شازده خيلي جوره. هميشه با همند و تا صداي همديگه رو تو حياط ميشنوند, ميدوند بيرون كه با هم بازي كنند. مثل دوست دختر دوست پسرند.

كتلين خيلي خوشگه. بيخود نيست هوش رو از سر پسر ما برده. شازده كه از عروسك بدش مياد و كارتنهاي دخترانه رو نگاه نميكنه, با كتلين خيلي جوره. امشب هم تا صداي ما اومد, كتلين هم پيداش شد. شازده هم كه ديگه خسته شده بود يهو شارژ شد و محكم محكم شوت ميزد. هي زير چشمي هم نگاه ميكرد كه ببينه كتلين نگاهش ميكنه يا نه. خيلي جالب بود. بهش گفتم جاج آقا, پس اِما چي. گفت اِما تو مدرسه دوستمه, كتلين اينجا دوستمه. مونده بودم چي بگم. هميطوري كه محكم توپ شوت ميزد, يهو پاش در رفت و زمين خورد. فوري بلند شد و به روي خودش نياورد, ولي اشك تو چشمهاش پر شده بود. يواشكي رفت پشت گاراژ و ثانيه اي بعد صداي گريه اش بلند شد. منهم به روي خودم نياوردم. سريع سر كتلين رو گرم كردم كه متوجه حق حق هاي آقا شازده نشه.

چقدر قشنگه كه زندگي پر از خاطره است. خاطره هايي كه خيلي چيزها رو به يادت مياره. خاطراتي كه دارن خاك ميخورن و يكهو با يه فوت همه خاكها ميرن كنار. ياد بچگيهام افتادم, شايد ده يازده سالم بيشتر نبود. دختر همسايه كنار در ايستاده بود. اومدم فيگور بيام و با داداشش دوتركه سوار دوچرخه بشيم. بيشتر حواسم پيش دختره بود تا دوچرخه كه فرمون در رفت و بدجوري زمين خوردم. گريه ام گرفته بود ولي به خودم زور ميزدم كه اشكهام نياد. البته دختره ده دوازده سالي از من بزرگتر بود و سال بعدش هم كوچ كردند و رفتتند ولي اين زمين خوردنه و كنف شدنه بدجوري تو حافظه ام ضبظ شد. همينطوري كه با كتلين بازي ميكردم و توي خيالات خودم بودم, شازده پيداش شد. سير گريه هاشو كرده بود و حالا دوباره نوبت بازي بود. اومد پيشم, منو بغل كوچيكي كرد, بعد سريع دويد به طرف كتلين. آن لحظه رو با هيچ چيزي عوض نميكردم. شايد پيش خودش داشت ازم تشكر ميكرد... شايد.... در هر صورت خدايا مرسي از محبتت. مرسي از اين خاطره ها.

2003-08-27T12:09:00.000-04:00

بد غذايي

آخه چرا اين شازده فقط كوبيده ميخوره و بس. هيچ گوشت ديگري رو دوست نداره. مرغ هم حتما بايد شنيتزل باشه. همبرگر هم حتما بايد مال مكدونالد باشه. شايد اسباب بازيش رو دوست داره و به زور ميخوره. سبزيجات هم دوست نداره ولي عاشق چيپس و غيره است. اگر صبح تا شب بهش شكلات بدم, باز هم ميخواد. چي ديگه واست درست كنم عزيزم, كفر مامي رو در آوردي. ديشب جاي همه خالي چند تيكه مرغ انداختيم رو bbq. لب نزد. بابا كلي زعفران خورده به اين مرغ. نخير, نخورد. آخرش هم مجبور شديم واسش تخم مرغ درست كنيم. دلمون هم نمياد گرسنه بمونه. بعضي ها ميگن دوره داره و خوب ميشه. خدا كنه. يادش بخير كوچيكي بهمون ميگفتند بخور و نميخورديم. هر چي عذاب داديم, داريم پس ميگيرم. بخدا ببخشيد كه نميخوردم... شازده بخور غذاتو.... جون ددي بخور....

2003-08-26T12:05:00.000-04:00

فارسي

- آقا فرهاد سلام
- سلام رحيم جون, حال شما خوبه؟
- اين پسرم مهدي. آقا فرهاد همسايه مونه.
- سلام مهدي جون, حالت خوبه؟ ماشاالله چه قدي داري. از بابا زدي بالا تر.
- Hi. Sorry, Just English
- Oh, I'm sorry!!!

خونه كه رسيدم شازده آمد دم در سلام كرد. خوشحال بودم كه پسرم ادب و معاشرت داره ياد ميگيره.

- سلام ددي. movie گرفتم. ميتونم امشب watch كنم.
- سلام پسر گل. فردا صبح ببيني بهتره. باشه؟ امشب بريم پارك.
- OK
- اگر منرل فارسي صحبت كني هم خيلي بهتره.
- OK من فردا morning بعد از breakfast اين movie رو watch ميكنم.

2003-08-25T15:22:00.000-04:00

جوآن, مرلين مونروي شركت

قد بلندي داره, موهاش بلونده و چشمهايش هم سبزه. هميشه لباسهاي مد روز ميپوشه, خوب آرايش ميكنه و بوي عطرش هم از دور آشناست. خيلي شوخه و فكر ميكنم تمام مجردهاي شركت دنبال دوستي با او هستند. هر وقت جوآن در آشپزخانه است, اتاق پره. همه آن موقع هوس قهوه يا نوشابه ميكنند. در ضمن جوآن هميشه برنزه است و مثل اينكه سفرهاي زيادي به جاهاي خوش آب و هوا ميكنه. هر وقت در راهرو ميبينمش سلامي به هم ميكنيم ولي هيچ وقت به خودم اجازه نداده بودم كه بغير از موضوعات كاري در اتاقهاي كنفرانس صحبت ديگري باهاش داشته باشم.

مدتي جوآن پيداش نبود. گاهبگاهي صبحتهاي ديگران را ميشنيدم كه از جوآن صبحت ميكردند:

"جوآن كجاست؟"
"آره, از جوآن خبري نيست, حتما با يه پولدار رفته سفر دوباره"
"كاشكي ما هم پولدار بوديم"

با پوزخندي بر ميگشتم به اتاقم و تو دلم ميگفتم "آره جون عمه تون. جوآن كه به شماها حالي نميده, پس به همين خيالات باشيد".

امروز صبح زود كه رفتم براي خودم قهوه اي درست كنم, جوآن رو در آشپزخانه ديدم.
سلام بهم كرد و جوابش رو دادم. طبق معمول برنزه شده بود. خيلي برنزه شده بود.

- اميدوارم تعطيلات خوبي رو داشتي؟
- مرخصي بودم ولي در سفر تعطيلات نبودم.
- واقعا؟
- آره. ميدوني ما هر سال چندين بار از طرف كليسا به كشورهاي فقير ميرويم و براي اونهايي كه موقعيتش رو ندارند, خانه سازي ميكنيم. امسال تابستان آفريقا بوديم. خيلي آفتابي و گرم بود. هلاك شديم.
- چي؟ تو؟ آفريقا, خونه سازي؟

دستهايش رو بهم نشون داد كه چقدر زخم بودند. عجب ها. اين همون مريلين مونرو شركت ماست؟ همانطور كه با دهاني باز و چشمهاي گرد وسط آشپزخانه واستاده بودم, جوآن خداحافظي كرد و رفت دفترش. چند ثانيه طول نكشيد كه دار و دسته پيداشون شد و يكيشون ازم پرسيد "بوي عطر جوآن مياد, مثل اينكه از مسافرت برگشته. اينجا بود؟ نگفت اينبار با كدوم خر پولي كجا رفته بوده؟"

با لبخند از اتاق خارج شدم.

2003-08-25T10:33:00.000-04:00

معجزه

امروز صبح كه اومدم شركت, از مارك همكار كانادائيم ايميلي داشتم. خبر خوبي داده بود. نوشته بود كه پدر شده و دو هفته آينده رو نمياد شركت . يك دختر خوشگل و ناز به نام سارا. از من خواسته بود كه خبر رو به بقيه همكاران بدهم. نميدونستم تو 1يميل چي بنويسم, هل شده بودم, دست و پام رو گم كرده بودم. اين خبر خوب رو نميشه همينطوري گفت, بايد با احساس و شوق و ذوق گفت. بعد از مدتها فكر كردم, ايميله رو به همه زدم.

ياد شبي افتادم كه اين معجزه واسه خودم هم اتفاق افتاد. كنار تخت خانمم نشسته بودم و كاري ازم بر نميومد. تنها كاري كه ميتونستم بكنم دلداري دادن و در كنارش بودن بود. مادرش بيرون اتاق قرآن ميخوند. خانم در درد بود و آرزو ميكردم طوري ميتونستم دردش رو به خودم منتقل كنم ولي نميشد. چشمهامو بستم, فكر ميكنم براي لحظه اي از دنيا دور شدم, از خداي خودم خواستم مادر و بچه رو سالم نگه داره. وقتي شازده بدنيا آمد, گريه ميكرد. نرس بهم گفت باهاش صحبت كن, صدايت واسش آشناست و بهش تسكين ميده.

- سلام پسرم, خوش اومدي, ددي قربونت بره.

ساكت شد و بهم خيره شد. پيراهني كه پوشيده بودم از اشك خيس شده بود. بله, اينهم يك نوع معجزه است. خاطراتي كه هيچ وقت از ياد پدر و مادر نخواهد رفت.

مارك جون, بهت تبريك ميگم. از امروز مسير زندگي شما فرق كرد. روزهاي خوبي رو در پيش داريد. ازش لذت ببريد.

2003-08-23T21:35:00.000-04:00

مرسي هموطن

Can I please have a medium pizza with mushrooms, pepperoni, & green papers?
Sure, that'll be $14.35.
شازده نوشابه هم ميخواي
آقا شما ايراني هستيد؟
بله. حالتون خوبه؟
اگه يه لارج با سه تا تاپينگ بخريد ميشه ده دلار
مرسي. لارج رو ميگيرم

بابا اي ول. آفرين به هر چي ايروني. مرسي از محبتت. مرسي از مهربونيت. مرسي هموطن كه هواي يه هموطن ديگه رو داري. براوو به معرفتت.

2003-08-23T01:44:00.000-04:00

تورا دوست دارم

تورا دوست دارم
نه تنها به خاطر انچه تو هستی
بلکه به لحاظ انچه من هستم
وقتی که با تو هستم

تو را دوست دارم
نه تنها به خاطر انچه تو از خود ساخته ای
بلکه به خاطر انچه از وجود من می سازی

تو را دوست دارم
به خاطر ان بخش از وجودم که تو در من پیدا کرده ای

تو را دوست دارم
به خاطر انکه دست فرو بردی
درژرفای قلب من
که درزیرتوده ای از هزاران
نادانی وسستی و ناتوانی پنهان بود
و در ان تاریکی زیباترین گوهرهای هستی مرا
یافتی و به روشنی اوردی
زیرا هیچکس پیش از تو

چنین دور دست در من سفر نکرده بود
تا این زیباییها را ببیند

تو را دوست دارم
که مرا یاری کردی تا از چوبهای خشک زندگی
نه یک میخانه بلکه یک پرستشگاه بنا کنم

و از کارهای روزانه نه یک ملامت
بلکه یک اواز بیافرینم ......

اين شعر رو روي يه وبلاگي پيدا كردم و شعرش رو كات كردم ولي بدش هر چي گشتم دوباره پيداش نكردم كه به شاعرش كريديت بدم. به نظرم خيلي قشنگ اومد. دست شاعر گمنام درد نكنه. امشب كه تو حاليم بيشتر به ما حال داد.

2003-08-23T01:37:00.000-04:00

فونخورلا

يادش بخير شهر فونخورلا. عجب دوراني بود. در همين شهر فونخورلا در جنوب اسپانيا من با بهترين دوستم ابي آشنا شدم. دوست نه, يه فرشته. بله فرشته مرد هم ميشه. فاميلي داشت كه خيلي اهل حال بود. آقا رضا فرزانه. حدود شانزده ساله از آقا رضا خبري ندارم. امشب يادش كردم. لب سخره ها با J&B و پرتقال. ميگفت: "بريم اونجايي كه غم نباشه". ميگفت: "سلامتي هر كي كه يكي رو دوست داره". صداي خوبي هم داشت. واسمون ميخوند: "امشب دلم ميخواد تا فردا می بنوشم من, زيباترين جامه هايم را بپوشم من, با شوق بی حد باغچه هامونو صفا دادم, امشب تا ميشد گل توی گلدونها جا دادم..."

چقدر امشب ياد اون دوران افتادم. كجايي جواني... مرسي پرشن اولد سانگ.

2003-08-23T01:16:00.000-04:00

پرشن اولد سانگ

امشب وبلاگ پرشن اولد سانگ رو پيدا كردم. خيلي باحاله.حتما بهش سر بزنيد. دستش درد نكنه.واقعا منو برد تو حال. زنده باشي.

2003-08-22T10:18:00.000-04:00

نظافت

در شركتي كه من كار ميكنم دو تا خانم تقريبا ميان سال سياه پوست كه اصل و نسب انگليسي هم دارند و در ضمن خواهر هم هستند كارهاي نظافت شركت را انجام ميدهند. هر روز صبح با من احوالپرسي ميكنند و بعضي روزها هم گپي با هم ميزنيم. خب جفتمون مدتي در انگليس بوديم. اين دو خواهر كه هميشه لبخند ميزدند, امروز كمي پكر بودند. ميگفت ازشون شكايت شده. نگو وقتي دفتر يه نفر را تميز ميكردند, كاغذ هاي روي ميزش را هم مرتب كرده بودند. طرف كلي ناراحت شده بود و شكايت كرده كه چرا روي ميزش رو مرتب كرده اند. ميگفتند اكثر اتاقها خيلي كثيف و بهم ريخته است. ميگفتند در بيشتر اتاقها كاغذ و مجله و زباله همه جا پره و بيشتر كاركنان شركت دفاتر آشفته اي دارند. در تعجب بودند كه اگر دفتر ها اينقدر بهم ريخته است, خدا ميدونه كه خونه شون چه خبره. گفتم شايد ميدوند كه شماها هستيد و برايشون مرتب ميكنيد.

بعدش هم ميگفتند بدليل سياه بودنشون باهاشون خيلي بد رفتار ميشه. طفلكيها دلشون خيلي پر بود. ميگفتند تنها كساني كه باهاشون صحبت ميكنند و جواب سلامشون رو به گرمي ميدهند كاركنان خارجي شركت هستند. گفتگو داغي شد, از نظافت به نژادپرستي, به درصد خلاف در سياه پوستان تا ... آخرش هم واسشون يكي دو تا جوك گفتم و كمي خندون رفتند.

والله چي بگم. روي هم رفته كانادائيها مردمان خيلي آرام و با ادبي هستند. در دنيا به با ادبي معروف هستند. درسته كه تعصب نژادي همه جا هست ولي من در كانادا خيلي كم نژادپرستي رو احساس كرده ام. در اروپا خيلي بيشتره. درسته كه كانادائيها با خودشون بيشتر ميجوشند ولي اين عاديه. ما ايرونيها هم با هم بيشتر ميجوشيم. خب, اين هم خودش جريانيه.

فعلا روز خوش و Happy Friday .

***
جوك روز جمعه

غضنفر در جاده چالوس داشته رانندگي ميگرده, دوستش هم بغل دستش خوابيده بوده.
يكدفعه ترمزش ميبره و يك هيجده چرخ هم از جلوش ظاهر ميشه.
غضنفر كه دست و پاش رو گم كرده بوده و نميدونسته چكار كنه, به دوستش ميگه:
- حسن بلند شو تصادف رو نگاه كن!!!

2003-08-21T09:38:00.000-04:00

پيشتازان ايراني

در خبري خوندم كه آقای اميد کردستانی معاون ارشد بخش بين الملل و فروش سايت گوگل توانسته است سوددهی اين سايت را نجومی كند. در خبر ديگري خوندم دكتر يعقوب در لندن در جراحي قلب يكي از بهترين جراحان در اروپاست و دكتر ايراني ديگري در هميلتون كانادا اولين جراحي روباتيك رو انجام ميده و ..و..و... بله دوستان, ايرانيان همواره در همه عرصه ها پيشتاز بوده اند. تعداد نخبگان و مغزهای ايرانی که در شرکت ها و سازمانهای بزرگ جهانی فعاليت می نمايند بسيار بالاتر از حد تصور است.

ای کاش وضعيت اقتصادی و اجتماعی ايران به گونه ای بود که مغزهای متفكر ما بار سفر را نمی بستند و می توانستند در کشور خود خدمت كنند و يا مغزهايي كي در اين ور آبها بدنيا آمده اند و ميايند ميتوانستند در كشور مادري خود خدمت كنند و نام ايران را زبانزد خاص و عام نمايند.

اي كاش ميتونستم بعد از بيست و چهار سال در غربت زندگي كردن به شهر خودم برگردم و در خونه اي كه چشم بدنيا باز كردم دوباره باشم.

اي كاش ميتونستم هر شب جمعه سر خاك برم, شمعي روشن كنم و خلوت كنم. اي كاش ميتونستم هر وقت كه ميخواستم خونه فاميلي برم و صداي آشنايي بشنوم. اي كاش ميتونستم هر جمعه برم سوي شمال به طرف آب . اي كاش ميتونستم با دوستان كودكيم همه دوباره با هم بريم تيله بازه. افسوس كه همه پراكنده شديم ...

بهتره كه برگردم به رآليتي. خوشحالم كه هموطننان در غربت پيشتازند و موفق. باعث افتخاره. ولي اينجا جاي سوالي هم هست. آيا اگر روزي بشه كه تمام شرايظ جور باشد و راه بازگشت باشه, آيا اين هموطننان موفق حاضرند دوباره به كشور خود برگردند؟ آيا حاضرند زندگي و حرفه اي كه اينور آبها با سختي ساخته اند رو ول كنند و برگردند؟ آيا بچه هاي ما كه اينجا بزرگ ميشوند و حتي فارسي هم به سختي صحبت ميكنند حاضرند اينجا رو ترك كنند؟ آيا... ؟ سواليست كه از خودم هم دارم.

***
سيستم نظر

اين سيستم كامنت haloscan خيلي اذيت ميكنه. شيطونه ميگه برم با enetation ولي مثل اينكه اين دومي هم خيلي يواشه. شايد بايد خودم دست بكار بشم.

2003-08-20T10:40:00.000-04:00

كوبيده يعني همون همبرگر؟

دوستان جاتون خالي ديشب خواستم حال بدم و كوبيده درست كنم. از رژيم خسته شدم ديگه. مردم از سالاد خوردن در طول هفته. البته آخر هفته ها رژيم بي رژيم. روز مادر بود و من هم ظهر رفتم و گوشت پر چربي گرفتم و رفتم منزل. البته سه تا سوپرماركت رفتم تا تونستم گوشت پر چربي گير بيارم. با كمك شازده كلي پياز زديم توش و ماساژس داديم و گذاشتيمش تو يخچال واس شب. شازده خيلي با كوبيده حال ميكنه. تنها گوشتيه كه ميخوره. غروب كه رفتم منزل ديدم مادرخانم سبزي هم چيده, برنج هم دم كرده و منتطر منه. پرنسس آن هم اومد و جاتون خالي, زغال راه انداختم, سيخها رو آوردم, آستينها رو زدم بالا و حالا نزن كي بزن. قربون گوشت پر چربي برم نميدونيد چه دودي راه افتاده بود. به به. (ببخشيد اگه گرسنه شديد)

ما يه همسايه كانادائي داريم كه داشت مثل اينكه ما رو تماشا ميكرد.

- چي درست ميكني؟
- كباب كوبيده
- اون چيه؟
- گوشت خوب چرخ شده, پياز رنده شده, نمك, كمي جوش شيرين
- جوشي شيرين واسه چي؟
- واسه اينكه كمه تردش كنه
- جالبه. مثل همبرگر ميمونه ولي به يه سبك ديگه

پرسيد فرق همين گوشت رو بجاي به سيخ كشيدن با نازك مثل همبرگر درست كردن و روي bbq پختن چيه. محتويات همونه. مونده بودم چي بگم. تعارف كردم كه خودش فرقش رو بفهمه ولي گفت شام خورده. آيا فرقي هم داره؟

2003-08-19T00:02:00.000-04:00

مادر, روزت مبارك

اي شب من از روياي تو رنگين شده
سينه از عطر توام سنگين شده
"فروغ"

دلم ميخواست ميتونستم لب تكان بدم, چشمكي بزنم و برم اون زمونها. يادش بخير قديم قديما. بچه بوديم و غم نداشتيم. دلمون خوش بود و ككمون هم نميگزيد. ماماني داشتيم و هميشه ميدونستيم آغوش گرمش پناه گاهمونه. ميدونستم يه فرشته نجات هميشه واسم هست. چه حالي داشت وقتي رو ايوون دراز ميكشيدم و ماه و ستاره ها رو نگاه ميكردم. خيالم جمع بود. چقدر دلم تنگه. يادش بخير وقتي كمكم ميكرد انشاه بنويسم, هميشه بود. چي شد؟ كجا رفت؟ هميشه بهش ميگفتم يه روز دنيا رو واست ميگيرم. بهم ميگفت ما بايد هميشه با هم دو دوست باشيم. اي روزگار...

مامان جون, روزت مبارك. مادرها, روزتون مبارك.

***
جهان سوم؟؟!!

داستان طول و درازه كه چطوري شروع شده ولي دوست دارم بدونم چرا به ما ايرونيها ميگن جهان سوميها؟ بابا بيشتر ما ايرونيها كه از اين كانادايي آمريكائيها تحصيلات بهتر و بيشتري داريم . ماشالله همه ايرونيها كه من ميشناسم در هر كاري كه هستند خوب موفقند. بهتر كه ميپوشيم, بهتر كه ميخوريم, بهتر كه ميگرديم, بهتر كه زندگي ميكنيم, بهتر كه حال ميكنيم, عاطفه كه خيلي بيشتر داريم (اصلا عاطفه در زبون انگليسي وجود داره؟), با زبون غير مادري كه داريم در غربت پابپاي خودشون ميدويم... پس چرا؟؟ ايراد كار كجاست؟

البته تو تجربه من كانادائيها خيلي از آمريكائيها از اين موضوع آگاه ترند. متاسفانه در چند سال اخير من خيلي با آمريكائيها بايد ديل كنم و كمي به قول خودشون frustrated شده ام. بابا مگه من كه سيتيزن كانادا هستم چرا بايد لب مرز انگشتنگاري بشم؟ به چند تا معموريت بايد بگم نه. بابا بايد برم كنفرانس بخدا. شايد تقصير خودشون نيست. آگاهي ندارند. چطوري بايد روشنشون كرد؟

2003-08-18T10:01:00.000-04:00

Wasaga Beach

يكشنبه رفتيم لب دريا.(واساگا بيچ). جاي باحاليه. صبح زود با كلي غذا و ميوه و ... كوبيديم رفتيم. دوستان هم به ما پيوستند و كلي خوش گذشت. يكي از دوستان چند شات تكيلا داد, زديم و رفتيم تو آب. آبش هم تقريبا گرم بود. تا آخر غروب برنامه كباب و شيريني و چايي و ميوه و تخته و ... بود. غروب هم رفتيم بيچ شماره يك كه تمام "از ما بهترون" ميان رژه.

شازده كلي بازي كرد.از صبح تا آخر شب. موقع برگشتن ديگه از خستگي تو ماشين غش كرد.

روز خوبي بود. جاي ديگر دوستان خالي.

2003-08-15T12:17:00.000-04:00

شب تاريك انتاريو

ديروز طرفهاي ساعت چهار برق رفت. اولش فكر كردم فقط برق شركت رفته و طبق معمول زود بر ميگرده, ولي ديدم نه, نه تنها برق محله رفته بلكه برق تمام شهر, تمام استان انتاريو, و بيشتر شمال شرقي امريكا هم بدون برقه.

اي واي عجب شب گرمي بود. نه كولر, نه آب خنك, نه اجاق گاز. آب هم كه بايد كم استفاده ميكرديم. خوشبختانه bbq ما كپسول گاز داره و تونستيم غذايي درست كنيم و چايي بخوريم. خلاصه شب رو با شمع و خيلي رمانتيك بسر برديم. تا ساعت 2 صبح برق نداشتيم. هوا هم خيلي گرم بود. ساعت 2 صبح با صدا آژير دزدگير بيدار شديم. براي اولين بار اين صداي دلخراش صداي خوبي بود. البته دزدي در كار نبود, فقط برقها برگشته بود.

امروز هم بيشتر اداره ها و مغازه ها تعطيلند. نضف بيشتر شهر هنوز برق نداره و ممكنه تا دو روز ديگر هم بدون برق باشند. خوشبختانه ما مسئله چندوني نداشتيم. خيلي متاسفم براي اونهايي كه تو آسانسور يا مترو گير كرده بودند.

تا الان هنور معلوم نشده ايراد كار از كجا بوده. كانادا ميگه تقصير آمريكاست و آمريكا هم ميگه تقصير كاناداست. خيلي جالبه. ميگن تو چهل سال گذشته همچنين حادثه اي رخ نداده بوده. خب اين هم تجربه اي بود. به قول مادرخانمم اين بي برقيها كه مسئله اي نيست, براي ما ايرونيها عادتيه. فكرش رو كه ميكنم ميبينم براي اولين بار تو اين چند سال گذشته يه شب بدون ايميل و كامپيوتر هم بد نبود. چقدر عادت كرده ايم به اينترنت و تلويزيون و اخبار. دنياي ماشينييه و كاريش هم نميشه كرد.

2003-08-14T11:20:00.001-04:00

شكار

ديروز غروب شازده رفته بود شكار. شكار بچه قورباغه و بچه ملخ. شازده كه تا ديروز از پشه ميترسيد, ديگه شده "كاپيتان اي هب". قورباغه رو گرفت و انداختش توي يه ظرف. سريع هم گشت و يه جوجه ملخ انداخت پيشش. ده دقيقه بعد هم تمام دوستاشو جمع كرد و چيزهائي به همديگه ميگفتند.

- بچه ها چكار ميكنييد؟
- منتظريم
- منتظر چي؟
- منتظريم "frog" شام بخوره

تازه فهميدم چه خبره. ملخه شام آقا قورباغه بود.

شب شد و آقا قورباغه شامشو ميل نكرد. با چرب زبوني شازده رو راضيش كردم كه قورباغه رو ول كنه كه بره پيش پدر مادرش.

- باشه ددي, ولي فردا ميتونم يكي ديگي بگيرم؟
- OK

عجب ها, يادش بخير دوران كودكي. چه كارهايي كه نميكرديم. دوران خوبي بود. حيف كه خيلي زود با عجله بزرگ شديم. كمي مجبوري بود. ولي خب, فكر ميكنم در عوضش شازده هاي ما جبران كنند.

2003-08-14T11:20:00.000-04:00

ددي :درد داشت ها

امروزشازده كوچولو رو بردم دكتر واكسن بهش بزنند. دو تا آمپول در دو بازو. دكتر گفته بود نيم ساعت قبل از اومدن كمي تب بر بهش بديم كه اگر قراره تب كنه دارو كمك باشه. نميدونيد چه پدري ازمون در اومد كه به آقا يه قاشق شربت بديم. كلي گريه كرد.

تا مطب دكتر باهاش صحبت كردم كه يك پسر بزرگ گريه نميكنه, شما يه مردي هستي, كاراته بازي... خلاصه آقا قول اسباب بازي رو از ما گرفت.

در مطب دكتر مثل يه شير واستاد, دو آمپول رو بهش زدند و جيك هم نزد.ولي با چشماي اشكدار بمن نگاه كرد, لبخندي زد و گفت: "ددي درد داشت ها". با افتخار بوسيدمش و گفتم بيا بريم اسباب بازي فروشي. درد فوري يادش رفت و بدوبدو افتاد جلو.

كاشكي ميشد با يه اسباب بازي دو دلاري دردهاي ماها هم يادمون بره...

2003-08-14T11:19:00.000-04:00

Bad Boys II

فيلم Bad Boys II رو ديديم. بابا عجب فيلمي. نميدونم چندتا ماشين داقون كردند ولي خيلي خرج شده بود. خيلي "اكشن" داشت. در ضمن اين فيلم براي افراد پايين 18 ممنونه چونكه از هر ده لغت, نه تاش ركيك بود. جيمزباندهاي افريكن-امريكن مثل جان وين همه رو ميكشتند و هي ماشين بهم ميزدند... ولي فيلمي بود كه بايد حتما فقط در سينما ديد. اگر از اين فيلمهاي چاخان پاخاني خوشتون مياد برين ببينيد. "پاپ كرن" يادتون نره. البته دو بسته چونكه فيلمش دو ساعت و نيم بود.

2003-08-14T11:18:00.000-04:00

قهوه

سلام. يكي از دوستان از قهوه نوشته بود. واي كه چقدر قهوه باهاله. راستشو بخاي منهم اولش زياد اهل قهوه نبودم و چونكه ساليان سال انگليس بودم, اهل چاي با شير شده بودم. خونه هر انگليسي بري بهت یه cup of tea با شير تعارف ميكنه.

در اسپانيا cafe con leche يا همون قهوه با شير خودمون معروف بود ولي هميشه نميخورديم. ولی در كانادا همه اهل قهوه شديم. و ماشاالله چقدر هم هست. در انگليس گوشه هر خيابون يك pub بود كه غروبها همه اهالي محله جمع ميشدند و يك pint نوش جان ميكردند. ولي در كانادا گوشه هر خيابون يه قهوه فروشي هست كه فكر ميكنم يكي از بيزنس هاي عالي اين كشور باشه.

خب, وقتشه كه منهم برم و يك java بنوشم و بعدش هم كمي java بنويسم.

2003-08-14T11:17:00.000-04:00

قرار شام هر سال در 7 اگوست

ديشب يه آقاي محترم سالمندي منو بايكي ازداماداش شام دعوت كرده بود بيرون. نميخواستم برم چونكه نميخواستم واسش خرج بيفته ولي خيلي اسرار كرد و دلتنگ هم بود. جاتون خالي شام و دسر و قهوه عالي بود. خانمش 2 سال پيش فوت كرده ولي طفلي هنوز سياه پوشه. كلي خرجمون كرد و ممنون هم بود. خيلي خجالت كشيدم. نميدونم چندسالشه ولي 80 به بالا بايد باشه. ميگفت "من اون محبتي كه در دلته رو پيدا كرده ام و براي همين دوستت دارم". ميگفت "اگر من يك لحظه قبل از مرگم هم چيزي ياد بگيرم ممنونم". حرفهاي خيلي قشنگي داشت براي زدن. ياد پدرم افتادم خدا رحمتش كنه. هر وقت ميامد منو يك شب شام ميبرد بيرون و مفصل ازم پذيرايي ميكرد.
قرار گزاشتيم هر سال در 7 Aug ما رو شام ببرد بيرون. خدا حفظش كنه

2003-08-14T11:15:00.000-04:00

درود

سلام. خيلي وقته كه ميخواستم اين وبلاگ رو را بياندازم ولي نميميشد. بلاخره امروز انقلاب كردم. (تبريك به خودم)
گفتني زياد هست, ولي كم كم.